editie x, jaargang y
antenne rotterdam

Top Floor

jfmamjjasond
1610141923273236414549
2711152024283337424650
3812162125293438434751
4913172226303539444852
5183140
week 47 | woensdag 20 november 2019 13:17 uur | 0 bezoekers


Al Jarreau

North Sea Jazz in Rotterdam

Het leuke van een festival is dat je weer kennis kunt maken met bandjes, waarvan je van het bestaan nog niet afwist.

Het leuke van een festival is dat je weer kennis kunt maken met bandjes, waarvan je van het bestaan nog niet afwist. Ik ging naar het North Sea Jazzfestival wetende dat het me misschien aan cultuur ontbreekt dat ik van bijvoorbeeld een Buddy Guy niet eerder heb gehoord…alhoewel een van zijn nummers vast op een verzamelcd in mijn cd-rek huist, want blues is toch een van mijn favoriete genres. Wanneer *we de NILE-zaal betreden, een van de 14 zalen, worden we getrakteerd op schelle gitaarklanken die het hele lichaam doen sidderen…een stem die passie en intensheid ontlokt. Het is fantastisch. Buddy Guy ziet eruit als een tuinman, met zijn tuinbroek en zijn geblokte overhemd. Een oudere man die het nog absoluut niet kwijt is en waarschijnlijk de liefde voor zijn muziek zal behouden tot het eind. Ik sta werkelijk met open mond van verbazing dat deze man dit gevoel bij mij teweeg brengt en vast bij heel veel mensen meer. In de grote zaal zijn vele ogen op hem gericht. Een jazzfestival met blues. Logisch, want jazz is oorspronkelijk ontstaan uit de bluesmuziek.

 

Het leuke van jazz vind ik dat je het ene moment de pan uitswingt en het andere moment de rust vindt in een nummer. Blues brengt je naar de oorsprong terug, rust, moment van bezinking en vooral besef; zo ervaar ik het.

 

Een uurtje eerder stonden we in de Yukonzaal waar we nog heel even een nummer meepikten van de Robert Mitchell’s Panacea. Lichtelijk met enige schaamte moet ik bekennen dat deze naam ook al niets bij me oproept, maar dat is na vanavond anders. We wachten op Eska, een grote, olijke Afrikaanse dame, die al zoveel voorpret heeft, als haar piano en microfoon geluidsklaar worden gemaakt. Als je haar dan ziet dan kun je eigenlijk niet eens meer weglopen. Je wilt het gewoon horen. Eska zit zelf achter de piano en ze wordt begeleid door drum, mandoline en gitaar. Haar prachtige donkere stem maakt het publiek enthousiast. Af en toe zingt zij een cover, die zij op geheel eigenwijze ten gehore brengt. Ik geniet en om me heen zie ik eigenlijk iedereen hetzelfde doen. Jong en oud, het maakt niet uit. Er hangt een kleurrijke sfeer op het Northseajazzfestival.

 

Na het bezoeken van diverse zalen en vooral het aanhoren van deze muzikanten kan ik me haast niet voorstellen dat er bands zijn die niet goed klinken, want alles wat ik hoor smaakt naar meer, meer en meer. We hebben kaartjes voor een plusconcert (hier dien je extra voor te betalen naast het dagkaartje) voor het Herbie Hancock Quintet. Als we een stoelnummer krijgen, lijkt het festivalgevoel in een keer te verdwijnen, dit duurt maar heel even, want we besluiten ons, aan de zijkant van de zaal, op de grond neer te vleien. Deze zanger vervulde een pioniersrol in de opkomst van jazzrock. Een oude rot in het vak. Hij is geweldig op de piano, begeleid door subtiele drum, elektrische gitaar en sublieme samenspel met de violiste. Ik krijg er kippevel van. In een keer begrijp ik ook dat je deze muziek zittend hoort te beluisteren, zodat je je kunt laten verroeren door de prachtige noten van de piano en de viool; de subtiliteit waarmee de muziekinstrumenten worden bespeeld is indrukwekkend. Voordat wij naar huis gaan, nemen we nog een kijkje in wederom de Nile-zaal, waar Al Jarreau de show steelt. Wat een power...ik heb er geen andere woorden voor…straks weer.

* Wij: Guldane en Nicole

 
Array
(
    [111312] => Array
        (
            [naam] => Renée
            [link] => 
            [reactie] => Güldane! Ga je vanavond naar Irma Thomas? Mag ik dan mee in je handtasje? 
Een geen-kaartje-hebbende Renée.
            [afbeelding] => 0
            [spambot controle] => 
            [react_date] => 2006-07-15 17:51:20
            [react_date_changed] => 2006-07-15 17:51:20
            [react_page] => 0
            [react_user] => 19238
            [react_user_target] => 0
            [react_parent] => 99321
            [react_count_reads] => 
            [react_count_views] => 
            [react_confirmstring] => YWRMD9S272FLMS3
            [u_name] =>   
            [u_email] => antennerotterdam@users.antenne.exolog.nl
            [react_id] => 111312
            [editable] => 1
        )

    [111310] => Array
        (
            [naam] => Nicole
            [link] => 
            [reactie] => Mooi beschreven hoor! Je hebt het echt verwoord zoals we het beleefd hebben.
(Heb net alle foto's hier in de pressroom ingeladen) Nu duik ik de hectiek weer in...
            [afbeelding] => 0
            [spambot controle] => 
            [react_date] => 2006-07-15 19:28:03
            [react_date_changed] => 2006-07-15 19:28:03
            [react_page] => 0
            [react_user] => 19238
            [react_user_target] => 0
            [react_parent] => 99321
            [react_count_reads] => 
            [react_count_views] => 
            [react_confirmstring] => DGZSTDX9JRRWKQB
            [u_name] =>   
            [u_email] => antennerotterdam@users.antenne.exolog.nl
            [react_id] => 111310
            [editable] => 1
        )

)

Renée | 15 juli 2006

Güldane! Ga je vanavond naar Irma Thomas? Mag ik dan mee in je handtasje?
Een geen-kaartje-hebbende Renée.

Nicole | 15 juli 2006

Mooi beschreven hoor! Je hebt het echt verwoord zoals we het beleefd hebben.
(Heb net alle foto's hier in de pressroom ingeladen) Nu duik ik de hectiek weer in...


*

laat dit veld leeg

Tweets about "#topfloor #topfloorrotterdam"